Ik wachtte even, maar het ging maar harder en harder regenen, dus haalde ik mijn regenjasje boven. Ik vertrok en reed de straat uit, de eerste off-road tegemoet. Ik reed aanvankelijk alleen, maar toen het modderpaadje in het bos licht begon te klimmen, leek het alsof we in een beek naar boven reden: 20cm diep stromend water. Bergop is al lastig, maar als het dan ook nog eens stroomopwaarts is... Bleek dat we een pijltje onder het wateroppervlak hadden gemist, dus konden we dit stuk terug naar beneden.
Plots werd de modder zwart... de eerste terril van de dag kwam eraan. Was het bos nat, dan was de terril doordrenkt. Klimmen is al niet altijd mijn ding, maar klimmen in de modder is toch nog iets anders. Gelukkig kwam daar een straffe afdaling om het allemaal de moeite te maken.
Toen we 10 km ver waren was ik van mijn middel naar beneden doordrenkt. Nog 5 kilometer verder zag ik eruit alsof ik die 15 kilometer gezwommen had met mijn bike-kleren aan. Gustav, Hanna, Ike of Josephine hadden duidelijk meer dan water genoeg om me de hele rit af te koelen. wat ze dan ook deden.
Samen met een andere biker ging ik wat afstand nemen van het groepje en toen we Barlin binnenreden volgden we plotseling andere pijlen. Dju, terug, waar we net achter de grotere groep terug de juiste weg opreden richting "het grote bos". Daar had het dus de laatste 6 maanden permanent geregend (of zo leek het toch). De single tracks waren 15 cm diepe modderpaden, kilometerslang, waardoor de maximumsnelheid rond de 10km/u bleef hangen. Het feit dat alle paadjes ook nog klommen hielp waarschijnlijk niet echt.
Sommige delen hier leken een wandeltocht en het was helemaal niet meer te doen toen we een afdaling bereikten, waar zelfs "roekeloze ik" niet afdurfde in dit weer. Kort, steil, bocht van 90 graden, met zowel bomen als een afgrondje beneden. Stappen met de bike aan de hand lukte ook niet (ik zag voorbeelden genoeg voor mij), dus zette ik mij gewoon op mijn kont, bike plat naast mij en hop naar beneden op de glijbaan. Ik kreeg flink wat volgelingen, maar ging weer verder ploeteren in het bos.
We verlieten het bos en reden de bevoorrading binnen, waar de
Naar goeie Franse traditie broodjes zoveel als je wou, een barbecue-worstje. Ze hadden wel die BBQ in de entree moeten zetten wegens de al te grote luchtvochtigheid, waardoor na een kwartiertje sneedjes gerookte biker konden worden geserveerd. Er waren zelfs douches, die ik dankbaar gebruikte. Na al de regen en kou onderweg, voelde het koude water toch warm aan. En ik die dacht dat het inferno warm was.
Terug op weg naar huis stopte het zowaar met regenen en toen ik Lille voorbijreed kwam de zon er zowaar zelfs door. Ik weigerde mijn ruitenwissers af te zetten en reed boos naar huis.
Gereden afstand: 51.71 km
Totale rijtijd: 3:53'48
Gemiddelde snelheid: 13.3 km/u
Hoogste snelheid: 43.1 km/u
Hoogemeters: 427m.
http://www.hinnaert.net/KML/2008Lapugnoy.kml
Grotere kaart weergeven

Geen opmerkingen:
Een reactie posten